بستن
سبد خرید من

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

وینه لطفا منتظر بمانید...

پرویز تناولی
تناولی نقاش
نقاشان برجسته معاصر ایران
پرویز تناولی مجسمه ساز، نقاش، چاپگر، پژوهشگر، مجموعه­‌دار و هنری نویس ایرانی هنرمندی است که در رویکرد نوگرایانه‌اش به سنت از مرز های سقاخانه، که خود یکی از بنیان گذاران آن بود...

توضیحات

www.vineh.art
برو پایین

پرویز تناولی

مجسمه ساز، نقاش، چاپگر، پژوهشگر، مجموعه­‌دار و هنری نویس ایرانی 1316

 

سوم فروردین ۱۳۱۶ در تهران و در محله دروازه شمیران در خانواده‌ای متوسط به دنیا آمد .وی فعالیت هنری خود را در ۱۰ سالگی با فراگیری ویلن آغاز کرد. هنرمندی که در رویکرد نوگرایانه‌اش به سنت از مرز های سقاخانه، که خود یکی از بنیان گذاران آن بود، فراتر رفته و به معادل های بصری برای مفاهیم ادبی دست یافته است. هنگام تحصیل دبیرستانی، تابستان ها در هنرستان کمال الملک حضور می یافت. دوره پیکره سازی را در هنرستان هنرهای زیبا، تهران گذراند.

به ایتالیا رفت و یک سال در آکادمی هنرهای زیبا،کارّارا آموزش دید. نخستین کارنمای انفرادی اش(شامل باسمه ها و مجسمه های فلزی) را در تالار فرهنگ، تهران برپا کرد. با استفاده از کمک هزینه تحصیلی بار دیگر به ایتالیا رفت و آموزش پیکره سازی را در آکادمی «بررا»، میلان زیر نظر مارینو مارینی ادامه داد. به ایران بازگشت و در هنرکده هنرهای تزیینی که خود او از جمله بنیان گذاران آن بود، مدت هجده سال به تدریس پیکره سازی مشغول شد. بعد از یک دوره اقامت و فعالیت هنری در آمریکا، در دانشکده هنر های زیبا به تدریس پرداخت.

 

مجموعه آثار تناولی

تناولی در یک دوره کوتاه با گرایشی نئودادائیستی به اسامبلاژ و نقاشی مختلط روی آورد. از گلیم و لامپ فلور سنت، قطعات خوشنویسی و ظروف پلاستیکی، و اشیای ناهمگون دیگری در ترکیب بندی های خود استفاده می­کرد و بدین سان می­خواست تضاد فرهنگ سنتی و مدرن را نشان دهد. در این دوره از شاعر به طنز پرداز بدل شد و در عین حال مرز میان نقاشی و مجسمه را از بین برد(قفس و قفل). همین زمان، در یکی از آثارش کلمه (هیچ) را به خط نستعلیق بر روی یک دایره پلاستیکی سرخ رنگی نوشته شده بود. این سرآغاز دوره ای ده ساله بود که “هیچ” ها در اندازه ها و شکل های گوناگون و یا در تلفیق با عناصر دیگر پدید آمدند (هیچ و صندلی).

او پس از “هیچ”، مجموعه تازه‌ا­ی را با عنوان دیوارها آغاز کرد که شامل سطوح پوشیده شده با بافت فشرده‌ای از حروف ناخوانا بود. شاعر عنوان یکی دیگر از بیاد ماندنی­‌ترین مجموعه مجسمه­‌های تناولی است که توانست در کمال توازن و تعادل، قفل و قفس، هیچ و دیوارها را در کنار یکدیگر قرارگیرد که از نظر فرمی از متنوع­‌ترین سری آثار او محسوب می­شود که فراتر از دیگر آثار او از درونمایه‌­ی رمانتیک برخوردار بوده و بر رابطه­‌ی معناشناختی شعر و هنر استوار است.

تناولی در سال  های اخیر، گهگاه به مضامین قبلی اش باز می گردد. خود او گفته است: طی پنجاه سال گذشته در کارم تغییر اساسی نداده ام. من همان ایده ها،همان مضمون ها،همان داستان ها و همان شعر را دنبال میکنم…آثارم عمیقاٌ در ایران و تاریخ آن ریشه دارند. تناولی با صراحت، مجسمه­‌سازی را نوعی شاعری میخواند و تاکید می­کند که من شعرم را بر سطح مجسمه‌­ام می­نویسم.

 

“شیرهای ایران” تناولی

“پرویز تناولی و شیرهای ایران” عنوان نمایشگاه بزرگی از آثار اوست که در سال 1397 در موزه هنرهای معاصر برگزار شد که به گفتۀ خود او حاصل چهل سال تلاش و دغدغه‌­اش بوده ­است. در این رویداد مهم 147 اثر از این هنرمند شامل آثار نقاشی، مجسمه‌­های فلزی و سرامیکی، جواهرات و فرش به نمایش در آمد.

 

نمونه آثار تناولی

در پایان معرفی پرویز تناولی ، وینه چند اثر را از وی به در یک آلبوم به نمایش درآورده است.